Prace 2026<\/h2><\/h2><\/span><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>![\"Instalacja](\"https:\/\/warsztatykultury.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/08\/3.png\" "\\"3\\"")
Niebo nad Lublinem<\/h2><\/div><\/div><\/span><\/div>Viola Plaga-G\u0142owacka<\/strong><\/p>\nNiebo nad Lublinem<\/strong><\/p>\n\nCzytaj wi\u0119cej<\/summary>\n <\/strong>\u201eNiebo nad Lublinem\u201d to efemeryczna instalacja rze\u017abiarska wpisana w krajobraz nadrzeczny miasta \u2013 pomi\u0119dzy spokojem natury a pami\u0119ci\u0105 miejskich \u015blad\u00f3w. Praca powsta\u0142a z fragment\u00f3w szk\u0142a odnalezionych w przestrzeni Lublina: w Ogrodzie Saskim i na trasie wzd\u0142u\u017c Bystrzycy. Materia\u0142y odrzucone, pozornie bezwarto\u015bciowe, zosta\u0142y przekszta\u0142cone w rze\u017ab\u0119, zmieni\u0142y swoj\u0105 form\u0119, zostaj\u0105c w tym samym miejscu.<\/p>\nCentralnym elementem instalacji jest transparentna forma chmury osadzona na metalowej konstrukcji. Jej struktura zbudowana jest z cylindrycznych fragment\u00f3w butelek i szklanych izolator\u00f3w. Prze\u015bwituj\u0105ca forma reaguje na zmienne warunki atmosferyczne \u2013 \u015bwiat\u0142o s\u0142oneczne, ruch powietrza i obecno\u015b\u0107 widza. Promienie rozszczepiaj\u0105 si\u0119 w zawieszonych elementach, tworz\u0105c na ziemi wielobarwne refleksy, kt\u00f3re nieustannie si\u0119 przemieszczaj\u0105. Wkomponowany motyw b\u0142yskawicy wprowadza napi\u0119cie jako symbol nag\u0142ej zmiany, energii i transformacji.<\/p>\n
Instalacja nie ma jednej, sta\u0142ej formy wizualnej, jest procesem, zdarzeniem zale\u017cnym od czasu i okoliczno\u015bci. Ka\u017cde spojrzenie ods\u0142ania inny uk\u0142ad \u015bwiat\u0142a i cienia, czyni\u0105c do\u015bwiadczenie ogl\u0105dania pracy niepowtarzalnym.<\/p>\n
\u201eNiebo\u201d unosi si\u0119 symbolicznie nad miastem \u2013 zbudowane z jego pozosta\u0142o\u015bci, fragment\u00f3w codzienno\u015bci, kt\u00f3re powracaj\u0105 w nowym, poetyckim wymiarze. W otoczeniu zieleni i rzeki, na tle panoramy Lublina przypominaj\u0105cej widok z poczt\u00f3wki, instalacja zaprasza do zatrzymania si\u0119. To moment wsp\u00f3lnego patrzenia w g\u00f3r\u0119 \u2013 na fragment nieba stworzony z odzyskanych element\u00f3w rzeczywisto\u015bci.<\/p>\n<\/details>\n<\/div><\/div><\/div>
<\/div><\/div><\/div>![\"R\u00f3\u017cowy](\"https:\/\/warsztatykultury.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/08\/1.png\" "\\"1\\"")
Waleriana<\/h2><\/div><\/div><\/span><\/div>Basia Ba\u0144da i Tomasz Relewicz<\/strong><\/p>\nWaleriana<\/strong><\/p>\n\nCzytaj wi\u0119cej<\/summary>\nWaleriana, inaczej koz\u0142ek lekarski (Valeriana officinalis<\/em>), to ro\u015blina wyst\u0119puj\u0105ca powszechnie w ca\u0142ej Eurazji na terenach wilgotnych \u2013 mokrych \u0142\u0105kach, torfowiskach, przy brzegach rzek i potok\u00f3w. Ro\u015blina ta, osi\u0105gaj\u0105ca od jednego do nawet dw\u00f3ch metr\u00f3w wysoko\u015bci, ma grub\u0105 \u0142odyg\u0119 oraz zebrane w baldachy drobne kwiaty w kolorze bia\u0142ym lub r\u00f3\u017cowym. Kwitnie od czerwca do sierpnia, wydzielaj\u0105c s\u0142odki, miodowy zapach, kt\u00f3ry dzia\u0142a euforycznie na koty: pobudza je, a nast\u0119pnie uspokaja.<\/p>\nWaleriana stosowana jest w zio\u0142olecznictwie od czas\u00f3w staro\u017cytnych, w Polsce za\u015b co najmniej od XV wieku, kiedy to uprawiano j\u0105 w \u015bredniowiecznych klasztorach. Wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie ro\u015blina ta jest szeroko znana ze swoich w\u0142a\u015bciwo\u015bci uspokajaj\u0105cych oraz wspomagaj\u0105cych zasypianie, a w j\u0119zyku potocznym jej nazwa to synonim \u015brodka uspokajaj\u0105cego. Ziele mo\u017ce wp\u0142ywa\u0107 na uk\u0142ad nerwowy, redukuj\u0105c stres, pomagaj\u0105c w stanach l\u0119kowych, zmniejszaj\u0105c napi\u0119cie, a tak\u017ce rozlu\u017aniaj\u0105c mi\u0119\u015bnie.<\/p>\n
Abstrakcyjna na pierwszy rzut oka rze\u017aba, kt\u00f3ra \u201ewyros\u0142a\u201d nieoczekiwanie w niedalekiej odleg\u0142o\u015bci od rzeki Bystrzycy, inspirowana jest w\u0142a\u015bnie kwiatem waleriany. Instalacja ta zdaje si\u0119 doskonale odpowiada\u0107 na potrzeby dzisiejszych czas\u00f3w, kiedy to w codziennej gonitwie rozpaczliwie poszukujemy momentu zatrzymania, chwili spokoju, ukojenia zszarganych nerw\u00f3w, a nawet zapomnienia. \u201eWaleriana\u201d daje nam w\u0142a\u015bnie tak\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 \u2013 mo\u017cemy stan\u0105\u0107 pod jej a\u017curowym kwiatostanem i popatrze\u0107 w niebo albo kontemplowa\u0107 rze\u017ab\u0119 z pobliskiego wzniesienia, podziwiaj\u0105c w tle panoram\u0119 Starego Miasta.<\/p>\n<\/details>\n<\/div><\/div><\/div>
<\/div><\/div><\/div><\/div>![\"Instalacja](\"https:\/\/warsztatykultury.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/08\/6.png\" "\\"6\\"")
Oda do samotno\u015bci<\/h2><\/div><\/div><\/span><\/div>Jakub Ci\u0119\u017cki<\/strong><\/p>\nOda do samotno\u015bci<\/strong><\/p>\n\nCzytaj wi\u0119cej<\/summary>\nTytu\u0142 \u201eOda do samotno\u015bci\u201d jest nawi\u0105zaniem do utworu \u201eO Solitude\u201d autorstwa Henry\u2019ego Purcella, jednak sama instalacja w warstwie wizualnej pozostaje ca\u0142kowicie odleg\u0142a od estetyki baroku. To napi\u0119cie mi\u0119dzy odniesieniem a form\u0105 otwiera pole interpretacji: cho\u0107 formalnie dzie\u0142o nie przywo\u0142uje ornamentyki ani ekspresji epoki, podejmuje temat samotno\u015bci i wyobcowania, ukazuj\u0105c je jako stan \u015bwiadomie wybrany, a nawet po\u017c\u0105dany \u2013 jako przestrze\u0144 odseparowania, kt\u00f3ra nie musi oznacza\u0107 izolacji w sensie negatywnym.<\/p>\n
Instalacja Jakuba Ci\u0119\u017ckiego sk\u0142ada si\u0119 z siedmiu trzymetrowych prz\u0119se\u0142 ogrodzenia budowlanego, do kt\u00f3rych przymocowano plandeki w kontrastowych kolorach. Wprowadzaj\u0105 one wyra\u017any rytm, podkre\u015blaj\u0105c modularno\u015b\u0107 ca\u0142ej konstrukcji. Uk\u0142ad ten buduje ponad dwudziestometrow\u0105 struktur\u0119 przypominaj\u0105c\u0105 parawan \u2013 obiekt zakorzeniony w codziennym do\u015bwiadczeniu wizualnym w kontek\u015bcie grodzenia prywatnej przestrzeni nad akwenami. R\u00f3wnie\u017c tutaj pojawia si\u0119 woda \u2013 rzeka, kt\u00f3ra nie tylko lokalizuje prac\u0119 w konkretnym pejza\u017cu, lecz tak\u017ce wprowadza element p\u0142ynno\u015bci i zmienno\u015bci, kontrastuj\u0105cy z surow\u0105, industrialn\u0105 konstrukcj\u0105 ogrodzenia.<\/p>\n
Praca operuje napi\u0119ciem mi\u0119dzy tym, co prywatne i publiczne, otwarte i zamkni\u0119te. Parawan, kt\u00f3ry zazwyczaj s\u0142u\u017cy odgradzaniu si\u0119 od innych, tutaj zostaje przeskalowany i przekszta\u0142cony w form\u0119 niemal monumentaln\u0105 \u2013 i zamiast chroni\u0107 jednostk\u0119, staje si\u0119 widocznym gestem wydzielania przestrzeni, kt\u00f3ry sam przyci\u0105ga uwag\u0119. W tym sensie samotno\u015b\u0107 nie jest tu ukryciem, lecz form\u0105 obecno\u015bci i \u015bwiadomego dystansu.<\/p>\n
Je\u015bli jednak odrzucimy oczywiste skojarzenie z parawanem, instalacj\u0119 mo\u017cna odczytywa\u0107 jako wielkoformatowy, panoramiczny obraz rozci\u0105gni\u0119ty w przestrzeni. P\u0142askie plamy barwne plandek, ich wzajemne relacje kolorystyczne oraz siatka ogrodzenia jako strukturalny rysunek, odsy\u0142aj\u0105 bezpo\u015brednio do malarskiego j\u0119zyka artysty. Jakub Ci\u0119\u017cki w swojej tw\u00f3rczo\u015bci konsekwentnie operuje redukcj\u0105 formy, syntetycznym kolorem i wyra\u017an\u0105 konstrukcj\u0105 kompozycji \u2013 podobne strategie odnajdujemy w tej instalacji, gdzie przestrze\u0144 zostaje potraktowana jak p\u0142aszczyzna obrazu, a materia\u0142 \u2013 jak no\u015bnik koloru i napi\u0119\u0107 wizualnych.<\/p>\n<\/details>\n<\/div><\/div><\/div>
<\/div><\/div><\/div>![\"Instalacja](\"https:\/\/warsztatykultury.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/08\/4.png\" "\\"4\\"")
Dzi\u015b mam czas na w\u0105chanie kwiat\u00f3w<\/h2><\/div><\/div><\/span><\/div>Estera Mr\u00f3wka <\/strong><\/p>\nDzi\u015b mam czas na w\u0105chanie kwiat\u00f3w<\/strong><\/p>\n\nCzytaj wi\u0119cej<\/summary>\nEstera Mr\u00f3wka zajmuje si\u0119 rysunkiem, muralem i dzia\u0142aniami realizowanymi w przestrzeni publicznej. Artystka pos\u0142uguje si\u0119 uproszczon\u0105 form\u0105 i wyrazist\u0105 lini\u0105, tworz\u0105c realizacje mocno zwi\u0105zane z charakterem miejsca i do\u015bwiadczeniem codzienno\u015bci.<\/p>\n
Punktem wyj\u015bcia dla projektu przygotowanego nad Bystrzyc\u0105 jest potrzeba zatrzymania si\u0119 i sprzeciwu wobec rzeczywisto\u015bci opartej na ci\u0105g\u0142ym po\u015bpiechu, wydajno\u015bci i nadmiarze bod\u017ac\u00f3w. Mr\u00f3wk\u0119 interesuj\u0105 sytuacje pozornie pozbawione wi\u0119kszego znaczenia \u2013 odpoczynek, bezczynno\u015b\u0107, chwilowe wycofanie, bycie poza rytmem narzucanym przez produktywno\u015b\u0107. W jej realizacji wa\u017cne staje si\u0119 cia\u0142o w relacji z otoczeniem: jego ci\u0119\u017car, oddech, osadzenie w przestrzeni i moment rozlu\u017anienia. Istotnym kontekstem pracy jest r\u00f3wnie\u017c sam krajobraz nadrzeczny, kt\u00f3rego spok\u00f3j i otwarto\u015b\u0107 uruchamiaj\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 mniej zadaniowej, a bardziej uwa\u017cnej i zmys\u0142owej obecno\u015bci.<\/p>\n
W ramach festiwalu artystka prezentuje dwie powi\u0105zane ze sob\u0105 realizacje \u2013 metalowy obiekt oraz czarno-bia\u0142y mural. Obie prace s\u0105 wyrazist\u0105 ingerencj\u0105 w krajobraz nadrzeczny, wykorzystuj\u0105c\u0105 prostot\u0119 formy i charakterystyczny skr\u00f3t wizualny. Ich obecno\u015b\u0107 buduje atmosfer\u0119 swobody i chwilowego zawieszenia codziennej rutyny, wprowadzaj\u0105c do przestrzeni element lekko\u015bci i humoru.<\/p>\n<\/details>\n<\/div><\/div><\/div>
<\/div><\/div><\/div>![\"Instalacja](\"https:\/\/warsztatykultury.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/08\/7.png\" "\\"7\\"")
Jelcz M11<\/h2><\/div><\/div><\/span><\/div>Igor Przybylski <\/strong><\/p>\nJelcz M11<\/strong><\/p>\n\nCzytaj wi\u0119cej<\/summary>\nTw\u00f3rczo\u015b\u0107 Igora Przybylskiego koncentruje si\u0119 wok\u00f3\u0142 system\u00f3w transportu oraz ich obecno\u015bci w krajobrazie wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci. Artysta przygl\u0105da si\u0119 pojazdom, liniom kolejowym, stacjom, biletom, drogom, oznakowaniu oraz infrastrukturze, odnajduj\u0105c w nich nie tylko funkcjonalne rozwi\u0105zania, lecz tak\u017ce charakterystyczn\u0105 estetyk\u0119 nowoczesno\u015bci. Powracaj\u0105ce w jego pracach motywy samochodowych karoserii, autobus\u00f3w, wagon\u00f3w, torowisk czy nazw miejscowo\u015bci s\u0105 wyrazem wieloletniej fascynacji tym obszarem rzeczywisto\u015bci. Uk\u0142adaj\u0105 si\u0119 one w opowie\u015b\u0107 o formie, miejscu i czasie oraz o przep\u0142ywie ludzi, rzeczy i informacji w \u015bwiecie kszta\u0142towanym przez potrzeb\u0119 ruchu.<\/p>\n
Punktem wyj\u015bcia dla realizacji nad Bystrzyc\u0105 sta\u0142 si\u0119 charakterystyczny autobus marki Jelcz przez lata obecny na ulicach Lublina i zapisany w pami\u0119ci wielu mieszka\u0144c\u00f3w miasta. Artysta nie tyle rekonstruuje konkretny pojazd, ile tworzy obiekt w formie przestrzennego szkicu zbudowanego z geometrycznych modu\u0142\u00f3w w charakterystycznych kolorach, nawi\u0105zuj\u0105cych zar\u00f3wno do estetyki epoki, w kt\u00f3rej powstawa\u0142y te autobusy, jak i do uporz\u0105dkowanego j\u0119zyka projektowania.<\/p>\n
Rozpi\u0119ta na tle nadrzecznej zieleni instalacja funkcjonuje jak powidok dawnego \u015brodka transportu \u2013 to forma rozpoznawalna, a zarazem niepe\u0142na, wymagaj\u0105ca od widza aktywnego sk\u0142adania obrazu z poszczeg\u00f3lnych element\u00f3w. Podobnie jak w wielu innych swoich pracach Przybylski bierze rozpoznawalny motyw, kt\u00f3ry poddaje syntezie i przekszta\u0142ca w autonomiczny uk\u0142ad form, kolor\u00f3w i rytm\u00f3w balansuj\u0105cych pomi\u0119dzy dokumentacj\u0105 a abstrakcj\u0105. W ten spos\u00f3b nadbystrzycki \u201eJelcz M11\u201d bardziej ni\u017c przedstawieniem autobusu jest jego znakiem \u2013 form\u0105 przywo\u0142uj\u0105c\u0105 pami\u0119\u0107 miejskiej infrastruktury oraz do\u015bwiadczenia przemieszczania si\u0119 wpisanego w histori\u0119 miasta. <\/p>\n
\nLublin przez wiele lat wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 na tle innych miast wykorzystaniem w komunikacji miejskiej du\u017cej liczby Jelczy M11 \u2013 by\u0142o ich tu 117 sztuk. Autobusy te, produkowane w latach 1985\u20131990, by\u0142y wyj\u0105tkowe: do podwozia z silnikiem w\u0119gierskiego Ikarusa dopasowano skr\u00f3cone nadwozie Jelcza PR110 (na licencji francuskiego Berlieta). Te pojazdy s\u0142u\u017cy\u0142y w Lublinie od 1985 roku przez 33 lata. Nietypowy sk\u0142adak sta\u0142 si\u0119 symbolem kryzysu finansowego lat 80., bo z tego w\u0142a\u015bnie powodu wdro\u017cono niezwyk\u0142y projekt do produkcji. Dzi\u015b jeden egzemplarz M11 mo\u017cna spotka\u0107 na okazjonalnych liniach w Lublinie. Moja praca jest rezultatem wieloletniej kwerendy dotycz\u0105cej lubelskiej komunikacji. Kolorystyka instalacji nawi\u0105zuje do schematu malowania Jelczy M11 w Lublinie we wczesnych latach dwutysi\u0119cznych<\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n\u2013 Igor Przybylski<\/p>\n<\/details>\n<\/div><\/div><\/div>
<\/div><\/div><\/div><\/div>![\"Instalacja](\"https:\/\/warsztatykultury.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/08\/2.png\" "\\"2\\"")
Czas na bal<\/h2><\/div><\/div><\/span><\/div>Wojciech Gilewicz<\/strong><\/p>\nCzas na bal<\/strong><\/p>\n\nCzytaj wi\u0119cej<\/summary>\nProjekt \u201eCzas na bal\u201d Wojciecha Gilewicza wyrasta z wieloletniego zainteresowania artysty lokalnymi przyk\u0142adami metaloplastyki z okresu PRL, zachowanymi mi\u0119dzy innymi w przestrzeni rodzinnego Bi\u0142goraja. Od kilku lat Gilewicz dokumentuje ogrodzenia, kraty i detale architektoniczne wykonane niegdy\u015b przez lokalnych rzemie\u015blnik\u00f3w lub niewielkie zak\u0142ady metalowe. Interesuje go ich dzisiejszy materialny i kulturowy status, na kt\u00f3ry sk\u0142adaj\u0105 si\u0119: spos\u00f3b wykonania, \u015blady u\u017cytkowania oraz szczeg\u00f3lny rodzaj estetyki powstaj\u0105cej na styku modernistycznych aspiracji, technologicznych ogranicze\u0144 i indywidualnej pracy r\u0105k.<\/p>\n
Punktem wyj\u015bcia dla realizacji prezentowanej nad Bystrzyc\u0105 jest refleksja nad zanikaj\u0105cym krajobrazem tych form i przedmiot\u00f3w, kt\u00f3re przez lata pozostawa\u0142y w naszym otoczeniu niemal niewidoczne, a dzi\u015b zosta\u0142y wyparte przez nowe konstrukcje. Gilewicz przygl\u0105da si\u0119 metaloplastyce nie tylko jako zjawisku estetycznemu, lecz tak\u017ce jako no\u015bnikowi pami\u0119ci, lokalnej to\u017csamo\u015bci i do\u015bwiadczenia transformacji. Wa\u017cnym aspektem projektu staje si\u0119 proces odzyskiwania materia\u0142\u00f3w pochodz\u0105cych z demonta\u017cu, wymiany lub skup\u00f3w z\u0142omu oraz pr\u00f3ba ponownego odczytania ich znacze\u0144 poza pierwotn\u0105 funkcj\u0105 u\u017cytkow\u0105.<\/p>\n
Praca powsta\u0142a z my\u015bl\u0105 o miejscu prezentacji, czyli obrze\u017cach dzielnicy o robotniczym rodowodzie i z\u0142o\u017conej historii spo\u0142ecznej. Spotkanie sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej z przestrzeni\u0105 obci\u0105\u017con\u0105 pami\u0119ci\u0105 przemys\u0142owego miasta i lokalnych stereotyp\u00f3w tworzy napi\u0119cie, kt\u00f3re staje si\u0119 jednym z wymiar\u00f3w projektu. To w\u0142a\u015bnie w takim miejscu pytania o dziedzictwo PRL, klas\u0119 spo\u0142eczn\u0105 i estetyk\u0119 codzienno\u015bci wybrzmiewaj\u0105 szczeg\u00f3lnie mocno.<\/p>\n
Praca Wojciecha Gilewicza powsta\u0142a we wsp\u00f3\u0142pracy z Gmin\u0105 Miasto Bi\u0142goraj<\/strong><\/a>.<\/p>\n![\"Logo](\"https:\/\/warsztatykultury.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/logo-bilgoraj-tu-chce-sie-zyc.png\")
<\/a><\/span><\/div>\n<\/details>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>![\"Metalowe](\"https:\/\/warsztatykultury.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/08\/5-1.png\" "\\"5\\"")
Dzikie mokrad\u0142a w naszych trzewiach<\/h2><\/div><\/div><\/span><\/div>Magdalena Franczak <\/strong><\/p>\nDzikie mokrad\u0142a w naszych trzewiach <\/strong><\/p>\n\nCzytaj wi\u0119cej<\/summary>\nPunktem wyj\u015bcia dla realizacji Magdaleny Franczak sta\u0142a si\u0119 obserwacja Bystrzycy jako uk\u0142adu relacji \u2013 rzeki funkcjonuj\u0105cej r\u00f3wnolegle wobec proces\u00f3w zachodz\u0105cych w ludzkim ciele i krajobrazie \u2013 oraz powracaj\u0105ca fraza: \u201ejestem tu tylko przez chwil\u0119\u201d. Praca odnosi si\u0119 do symbolicznego i fizycznego obiegu wody, a tak\u017ce paraleli mi\u0119dzy miejscem a cia\u0142em \u2013 miejscem rozumianym jako organizm i cia\u0142em traktowanym jako przestrze\u0144 zdarze\u0144. W obu przypadkach istotne pozostaj\u0105 pami\u0119\u0107, to\u017csamo\u015b\u0107 i cykliczno\u015b\u0107 proces\u00f3w. Wa\u017cnym kontekstem realizacji s\u0105 r\u00f3wnie\u017c istniej\u0105ce tu niegdy\u015b, dzi\u015b ju\u017c osuszone, tereny bagienne, maj\u0105ce wyj\u0105tkow\u0105 zdolno\u015b\u0107 magazynowania wilgoci i regulowania naturalnej retencji.<\/p>\n
Artystka wykorzysta\u0142a obecny na miejscu element infrastruktury hydrotechnicznej przeznaczonej do przep\u0142ywu wody, kt\u00f3rego forma przywodzi na my\u015bl zgeometryzowane cia\u0142o. Na jego powierzchni pojawia si\u0119 miedziany znak \u2013 organiczny rysunek reaguj\u0105cy na zmienne warunki atmosferyczne. W pe\u0142nym \u015bwietle staje si\u0119 wyra\u017any i intensywny, w pochmurne dni niemal zanika.<\/p>\n
Istotnym elementem pracy pozostaje sama mied\u017a, potraktowana jednocze\u015bnie jako materia\u0142 i no\u015bnik znacze\u0144 zwi\u0105zanych z ochron\u0105, energi\u0105 oraz relacj\u0105 z ziemi\u0105.<\/p>\n
Realizacja funkcjonuje jako wieloelementowa instalacja \u0142\u0105cz\u0105ca obiekt, d\u017awi\u0119k i dzia\u0142anie performatywne. Przestrzennej formie towarzyszy \u015bcie\u017cka d\u017awi\u0119kowa oparta na field recordingu oraz kr\u00f3tkiej formie tekstowej \u2013 mo\u017cna j\u0105 ods\u0142ucha\u0107 w aplikacji Echoes. W ramach otwarcia zaplanowano wsp\u00f3lne wrzucanie kul bokashi do rzeki \u2013 dzia\u0142anie odnosz\u0105ce si\u0119 do idei regeneracji i symbolicznego oczyszczania Bystrzycy.<\/p>\n
Tytu\u0142 pracy jest cytatem z ksi\u0105\u017cki Astridy Neimanis: \u201eCia\u0142a wodne. Posthumanistyczna fenomenologia feministyczna\u201d.<\/p>\n
![](\"data:image\/svg+xml,%3Csvg%20xmlns%3D%27http%3A%2F%2Fwww.w3.org%2F2000%2Fsvg%27%20width%3D%27163%27%20height%3D%27163%27%20viewBox%3D%270%200%20163%20163%27%3E%3Crect%20width%3D%27163%27%20height%3D%27163%27%20fill-opacity%3D%220%22%2F%3E%3C%2Fsvg%3E\")
<\/p>\n<\/details>\n<\/div><\/div><\/div>
<\/div><\/div><\/div>![\"Dziewczyna](\"https:\/\/warsztatykultury.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/08\/8.png\" "\\"8\\"")
O tej porze dnia nawet cienie s\u0105 w kolorze (pawilon II)<\/h2><\/div><\/div><\/span><\/div>Alicja Bielawska <\/strong><\/p>\nO tej porze dnia nawet cienie s\u0105 w kolorze (pawilon II)<\/strong><\/p>\n\nCzytaj wi\u0119cej<\/summary>\nWykonana ze stali i kolorowej tkaniny instalacja Alicji Bielawskiej nawi\u0105zuje do architektury pawilon\u00f3w ogrodowych. Te niedu\u017ce budowle o lekkiej konstrukcji stawia si\u0119, by ludzie mogli odpoczywa\u0107 blisko natury. Zaprojektowany dla terenu nad Bystrzyc\u0105 pawilon Bielawskiej przyj\u0105\u0142 geometryczny kszta\u0142t, kt\u00f3ry widziany od g\u00f3ry przypomina\u0107 mo\u017ce bli\u017cej nieokre\u015blony gwiazdozbi\u00f3r.<\/p>\n
\nLekkie, p\u00f3\u0142transparentne tkaniny, zawieszone na stalowej konstrukcji, ruszaj\u0105 si\u0119 na wietrze, s\u0142o\u0144ce prze\u015bwieca przez nie, mieszaj\u0105c ich kolory. Mo\u017cna usi\u0105\u015b\u0107 lub po\u0142o\u017cy\u0107 si\u0119 na trawie i obserwowa\u0107 ich ruch. Ten pawilon kolorowych cieni przyci\u0105ga uwag\u0119, z tego miejsca mo\u017cemy inaczej spojrze\u0107 na otoczenie<\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n\u2013 m\u00f3wi o pracy autorka.<\/p>\n
Pod\u0105\u017caj\u0105c za jej opisem, rozumiemy, \u017ce pawilon jest ho\u0142dem dla chwili, wezwaniem do zatrzymania si\u0119, wyostrzenia zmys\u0142\u00f3w, poddania si\u0119 dzia\u0142aniu otaczaj\u0105cej przyrody. W przeciwie\u0144stwie do tradycyjnego pawilonu ogrodowego ten nad Bystrzyc\u0105 nie ma \u017cadnej funkcji; nie ochroni przed wiatrem, promieniami s\u0142onecznymi czy deszczem \u2013 pozostaje zupe\u0142nie bezu\u017cyteczny. Kolorowa instalacja jest za to czym\u015b innym \u2013 czyst\u0105 potencjalno\u015bci\u0105, w kt\u00f3rej drzemie idea harmonii cz\u0142owieka z natur\u0105, jest tak\u017ce punktem wyj\u015bcia dla nieskr\u0119powanej wyobra\u017ani.<\/p>\n
Praca Alicji Bielawskiej powsta\u0142a we wsp\u00f3\u0142pracy z Dekoma<\/strong><\/a>. Dzi\u0119kujemy firmie za konsekwentne wspieranie sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej i za umo\u017cliwienie ponownej realizacji pracy Alicji Bielawskiej.<\/p>\n
Niebo nad Lublinem<\/h2><\/div><\/div><\/span><\/div>Viola Plaga-G\u0142owacka<\/strong><\/p>\nNiebo nad Lublinem<\/strong><\/p>\n\nCzytaj wi\u0119cej<\/summary>\n <\/strong>\u201eNiebo nad Lublinem\u201d to efemeryczna instalacja rze\u017abiarska wpisana w krajobraz nadrzeczny miasta \u2013 pomi\u0119dzy spokojem natury a pami\u0119ci\u0105 miejskich \u015blad\u00f3w. Praca powsta\u0142a z fragment\u00f3w szk\u0142a odnalezionych w przestrzeni Lublina: w Ogrodzie Saskim i na trasie wzd\u0142u\u017c Bystrzycy. Materia\u0142y odrzucone, pozornie bezwarto\u015bciowe, zosta\u0142y przekszta\u0142cone w rze\u017ab\u0119, zmieni\u0142y swoj\u0105 form\u0119, zostaj\u0105c w tym samym miejscu.<\/p>\nCentralnym elementem instalacji jest transparentna forma chmury osadzona na metalowej konstrukcji. Jej struktura zbudowana jest z cylindrycznych fragment\u00f3w butelek i szklanych izolator\u00f3w. Prze\u015bwituj\u0105ca forma reaguje na zmienne warunki atmosferyczne \u2013 \u015bwiat\u0142o s\u0142oneczne, ruch powietrza i obecno\u015b\u0107 widza. Promienie rozszczepiaj\u0105 si\u0119 w zawieszonych elementach, tworz\u0105c na ziemi wielobarwne refleksy, kt\u00f3re nieustannie si\u0119 przemieszczaj\u0105. Wkomponowany motyw b\u0142yskawicy wprowadza napi\u0119cie jako symbol nag\u0142ej zmiany, energii i transformacji.<\/p>\n
Instalacja nie ma jednej, sta\u0142ej formy wizualnej, jest procesem, zdarzeniem zale\u017cnym od czasu i okoliczno\u015bci. Ka\u017cde spojrzenie ods\u0142ania inny uk\u0142ad \u015bwiat\u0142a i cienia, czyni\u0105c do\u015bwiadczenie ogl\u0105dania pracy niepowtarzalnym.<\/p>\n
\u201eNiebo\u201d unosi si\u0119 symbolicznie nad miastem \u2013 zbudowane z jego pozosta\u0142o\u015bci, fragment\u00f3w codzienno\u015bci, kt\u00f3re powracaj\u0105 w nowym, poetyckim wymiarze. W otoczeniu zieleni i rzeki, na tle panoramy Lublina przypominaj\u0105cej widok z poczt\u00f3wki, instalacja zaprasza do zatrzymania si\u0119. To moment wsp\u00f3lnego patrzenia w g\u00f3r\u0119 \u2013 na fragment nieba stworzony z odzyskanych element\u00f3w rzeczywisto\u015bci.<\/p>\n<\/details>\n<\/div><\/div><\/div>
<\/div><\/div><\/div>Waleriana<\/h2><\/div><\/div><\/span><\/div>Basia Ba\u0144da i Tomasz Relewicz<\/strong><\/p>\nWaleriana<\/strong><\/p>\n\nCzytaj wi\u0119cej<\/summary>\nWaleriana, inaczej koz\u0142ek lekarski (Valeriana officinalis<\/em>), to ro\u015blina wyst\u0119puj\u0105ca powszechnie w ca\u0142ej Eurazji na terenach wilgotnych \u2013 mokrych \u0142\u0105kach, torfowiskach, przy brzegach rzek i potok\u00f3w. Ro\u015blina ta, osi\u0105gaj\u0105ca od jednego do nawet dw\u00f3ch metr\u00f3w wysoko\u015bci, ma grub\u0105 \u0142odyg\u0119 oraz zebrane w baldachy drobne kwiaty w kolorze bia\u0142ym lub r\u00f3\u017cowym. Kwitnie od czerwca do sierpnia, wydzielaj\u0105c s\u0142odki, miodowy zapach, kt\u00f3ry dzia\u0142a euforycznie na koty: pobudza je, a nast\u0119pnie uspokaja.<\/p>\nWaleriana stosowana jest w zio\u0142olecznictwie od czas\u00f3w staro\u017cytnych, w Polsce za\u015b co najmniej od XV wieku, kiedy to uprawiano j\u0105 w \u015bredniowiecznych klasztorach. Wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie ro\u015blina ta jest szeroko znana ze swoich w\u0142a\u015bciwo\u015bci uspokajaj\u0105cych oraz wspomagaj\u0105cych zasypianie, a w j\u0119zyku potocznym jej nazwa to synonim \u015brodka uspokajaj\u0105cego. Ziele mo\u017ce wp\u0142ywa\u0107 na uk\u0142ad nerwowy, redukuj\u0105c stres, pomagaj\u0105c w stanach l\u0119kowych, zmniejszaj\u0105c napi\u0119cie, a tak\u017ce rozlu\u017aniaj\u0105c mi\u0119\u015bnie.<\/p>\n
Abstrakcyjna na pierwszy rzut oka rze\u017aba, kt\u00f3ra \u201ewyros\u0142a\u201d nieoczekiwanie w niedalekiej odleg\u0142o\u015bci od rzeki Bystrzycy, inspirowana jest w\u0142a\u015bnie kwiatem waleriany. Instalacja ta zdaje si\u0119 doskonale odpowiada\u0107 na potrzeby dzisiejszych czas\u00f3w, kiedy to w codziennej gonitwie rozpaczliwie poszukujemy momentu zatrzymania, chwili spokoju, ukojenia zszarganych nerw\u00f3w, a nawet zapomnienia. \u201eWaleriana\u201d daje nam w\u0142a\u015bnie tak\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 \u2013 mo\u017cemy stan\u0105\u0107 pod jej a\u017curowym kwiatostanem i popatrze\u0107 w niebo albo kontemplowa\u0107 rze\u017ab\u0119 z pobliskiego wzniesienia, podziwiaj\u0105c w tle panoram\u0119 Starego Miasta.<\/p>\n<\/details>\n<\/div><\/div><\/div>
<\/div><\/div><\/div><\/div>Oda do samotno\u015bci<\/h2><\/div><\/div><\/span><\/div>Jakub Ci\u0119\u017cki<\/strong><\/p>\nOda do samotno\u015bci<\/strong><\/p>\n\nCzytaj wi\u0119cej<\/summary>\nTytu\u0142 \u201eOda do samotno\u015bci\u201d jest nawi\u0105zaniem do utworu \u201eO Solitude\u201d autorstwa Henry\u2019ego Purcella, jednak sama instalacja w warstwie wizualnej pozostaje ca\u0142kowicie odleg\u0142a od estetyki baroku. To napi\u0119cie mi\u0119dzy odniesieniem a form\u0105 otwiera pole interpretacji: cho\u0107 formalnie dzie\u0142o nie przywo\u0142uje ornamentyki ani ekspresji epoki, podejmuje temat samotno\u015bci i wyobcowania, ukazuj\u0105c je jako stan \u015bwiadomie wybrany, a nawet po\u017c\u0105dany \u2013 jako przestrze\u0144 odseparowania, kt\u00f3ra nie musi oznacza\u0107 izolacji w sensie negatywnym.<\/p>\n
Instalacja Jakuba Ci\u0119\u017ckiego sk\u0142ada si\u0119 z siedmiu trzymetrowych prz\u0119se\u0142 ogrodzenia budowlanego, do kt\u00f3rych przymocowano plandeki w kontrastowych kolorach. Wprowadzaj\u0105 one wyra\u017any rytm, podkre\u015blaj\u0105c modularno\u015b\u0107 ca\u0142ej konstrukcji. Uk\u0142ad ten buduje ponad dwudziestometrow\u0105 struktur\u0119 przypominaj\u0105c\u0105 parawan \u2013 obiekt zakorzeniony w codziennym do\u015bwiadczeniu wizualnym w kontek\u015bcie grodzenia prywatnej przestrzeni nad akwenami. R\u00f3wnie\u017c tutaj pojawia si\u0119 woda \u2013 rzeka, kt\u00f3ra nie tylko lokalizuje prac\u0119 w konkretnym pejza\u017cu, lecz tak\u017ce wprowadza element p\u0142ynno\u015bci i zmienno\u015bci, kontrastuj\u0105cy z surow\u0105, industrialn\u0105 konstrukcj\u0105 ogrodzenia.<\/p>\n
Praca operuje napi\u0119ciem mi\u0119dzy tym, co prywatne i publiczne, otwarte i zamkni\u0119te. Parawan, kt\u00f3ry zazwyczaj s\u0142u\u017cy odgradzaniu si\u0119 od innych, tutaj zostaje przeskalowany i przekszta\u0142cony w form\u0119 niemal monumentaln\u0105 \u2013 i zamiast chroni\u0107 jednostk\u0119, staje si\u0119 widocznym gestem wydzielania przestrzeni, kt\u00f3ry sam przyci\u0105ga uwag\u0119. W tym sensie samotno\u015b\u0107 nie jest tu ukryciem, lecz form\u0105 obecno\u015bci i \u015bwiadomego dystansu.<\/p>\n
Je\u015bli jednak odrzucimy oczywiste skojarzenie z parawanem, instalacj\u0119 mo\u017cna odczytywa\u0107 jako wielkoformatowy, panoramiczny obraz rozci\u0105gni\u0119ty w przestrzeni. P\u0142askie plamy barwne plandek, ich wzajemne relacje kolorystyczne oraz siatka ogrodzenia jako strukturalny rysunek, odsy\u0142aj\u0105 bezpo\u015brednio do malarskiego j\u0119zyka artysty. Jakub Ci\u0119\u017cki w swojej tw\u00f3rczo\u015bci konsekwentnie operuje redukcj\u0105 formy, syntetycznym kolorem i wyra\u017an\u0105 konstrukcj\u0105 kompozycji \u2013 podobne strategie odnajdujemy w tej instalacji, gdzie przestrze\u0144 zostaje potraktowana jak p\u0142aszczyzna obrazu, a materia\u0142 \u2013 jak no\u015bnik koloru i napi\u0119\u0107 wizualnych.<\/p>\n<\/details>\n<\/div><\/div><\/div>
<\/div><\/div><\/div>Dzi\u015b mam czas na w\u0105chanie kwiat\u00f3w<\/h2><\/div><\/div><\/span><\/div>Estera Mr\u00f3wka <\/strong><\/p>\nDzi\u015b mam czas na w\u0105chanie kwiat\u00f3w<\/strong><\/p>\n\nCzytaj wi\u0119cej<\/summary>\nEstera Mr\u00f3wka zajmuje si\u0119 rysunkiem, muralem i dzia\u0142aniami realizowanymi w przestrzeni publicznej. Artystka pos\u0142uguje si\u0119 uproszczon\u0105 form\u0105 i wyrazist\u0105 lini\u0105, tworz\u0105c realizacje mocno zwi\u0105zane z charakterem miejsca i do\u015bwiadczeniem codzienno\u015bci.<\/p>\n
Punktem wyj\u015bcia dla projektu przygotowanego nad Bystrzyc\u0105 jest potrzeba zatrzymania si\u0119 i sprzeciwu wobec rzeczywisto\u015bci opartej na ci\u0105g\u0142ym po\u015bpiechu, wydajno\u015bci i nadmiarze bod\u017ac\u00f3w. Mr\u00f3wk\u0119 interesuj\u0105 sytuacje pozornie pozbawione wi\u0119kszego znaczenia \u2013 odpoczynek, bezczynno\u015b\u0107, chwilowe wycofanie, bycie poza rytmem narzucanym przez produktywno\u015b\u0107. W jej realizacji wa\u017cne staje si\u0119 cia\u0142o w relacji z otoczeniem: jego ci\u0119\u017car, oddech, osadzenie w przestrzeni i moment rozlu\u017anienia. Istotnym kontekstem pracy jest r\u00f3wnie\u017c sam krajobraz nadrzeczny, kt\u00f3rego spok\u00f3j i otwarto\u015b\u0107 uruchamiaj\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 mniej zadaniowej, a bardziej uwa\u017cnej i zmys\u0142owej obecno\u015bci.<\/p>\n
W ramach festiwalu artystka prezentuje dwie powi\u0105zane ze sob\u0105 realizacje \u2013 metalowy obiekt oraz czarno-bia\u0142y mural. Obie prace s\u0105 wyrazist\u0105 ingerencj\u0105 w krajobraz nadrzeczny, wykorzystuj\u0105c\u0105 prostot\u0119 formy i charakterystyczny skr\u00f3t wizualny. Ich obecno\u015b\u0107 buduje atmosfer\u0119 swobody i chwilowego zawieszenia codziennej rutyny, wprowadzaj\u0105c do przestrzeni element lekko\u015bci i humoru.<\/p>\n<\/details>\n<\/div><\/div><\/div>
<\/div><\/div><\/div>Jelcz M11<\/h2><\/div><\/div><\/span><\/div>Igor Przybylski <\/strong><\/p>\nJelcz M11<\/strong><\/p>\n\nCzytaj wi\u0119cej<\/summary>\nTw\u00f3rczo\u015b\u0107 Igora Przybylskiego koncentruje si\u0119 wok\u00f3\u0142 system\u00f3w transportu oraz ich obecno\u015bci w krajobrazie wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci. Artysta przygl\u0105da si\u0119 pojazdom, liniom kolejowym, stacjom, biletom, drogom, oznakowaniu oraz infrastrukturze, odnajduj\u0105c w nich nie tylko funkcjonalne rozwi\u0105zania, lecz tak\u017ce charakterystyczn\u0105 estetyk\u0119 nowoczesno\u015bci. Powracaj\u0105ce w jego pracach motywy samochodowych karoserii, autobus\u00f3w, wagon\u00f3w, torowisk czy nazw miejscowo\u015bci s\u0105 wyrazem wieloletniej fascynacji tym obszarem rzeczywisto\u015bci. Uk\u0142adaj\u0105 si\u0119 one w opowie\u015b\u0107 o formie, miejscu i czasie oraz o przep\u0142ywie ludzi, rzeczy i informacji w \u015bwiecie kszta\u0142towanym przez potrzeb\u0119 ruchu.<\/p>\n
Punktem wyj\u015bcia dla realizacji nad Bystrzyc\u0105 sta\u0142 si\u0119 charakterystyczny autobus marki Jelcz przez lata obecny na ulicach Lublina i zapisany w pami\u0119ci wielu mieszka\u0144c\u00f3w miasta. Artysta nie tyle rekonstruuje konkretny pojazd, ile tworzy obiekt w formie przestrzennego szkicu zbudowanego z geometrycznych modu\u0142\u00f3w w charakterystycznych kolorach, nawi\u0105zuj\u0105cych zar\u00f3wno do estetyki epoki, w kt\u00f3rej powstawa\u0142y te autobusy, jak i do uporz\u0105dkowanego j\u0119zyka projektowania.<\/p>\n
Rozpi\u0119ta na tle nadrzecznej zieleni instalacja funkcjonuje jak powidok dawnego \u015brodka transportu \u2013 to forma rozpoznawalna, a zarazem niepe\u0142na, wymagaj\u0105ca od widza aktywnego sk\u0142adania obrazu z poszczeg\u00f3lnych element\u00f3w. Podobnie jak w wielu innych swoich pracach Przybylski bierze rozpoznawalny motyw, kt\u00f3ry poddaje syntezie i przekszta\u0142ca w autonomiczny uk\u0142ad form, kolor\u00f3w i rytm\u00f3w balansuj\u0105cych pomi\u0119dzy dokumentacj\u0105 a abstrakcj\u0105. W ten spos\u00f3b nadbystrzycki \u201eJelcz M11\u201d bardziej ni\u017c przedstawieniem autobusu jest jego znakiem \u2013 form\u0105 przywo\u0142uj\u0105c\u0105 pami\u0119\u0107 miejskiej infrastruktury oraz do\u015bwiadczenia przemieszczania si\u0119 wpisanego w histori\u0119 miasta. <\/p>\n
\nLublin przez wiele lat wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 na tle innych miast wykorzystaniem w komunikacji miejskiej du\u017cej liczby Jelczy M11 \u2013 by\u0142o ich tu 117 sztuk. Autobusy te, produkowane w latach 1985\u20131990, by\u0142y wyj\u0105tkowe: do podwozia z silnikiem w\u0119gierskiego Ikarusa dopasowano skr\u00f3cone nadwozie Jelcza PR110 (na licencji francuskiego Berlieta). Te pojazdy s\u0142u\u017cy\u0142y w Lublinie od 1985 roku przez 33 lata. Nietypowy sk\u0142adak sta\u0142 si\u0119 symbolem kryzysu finansowego lat 80., bo z tego w\u0142a\u015bnie powodu wdro\u017cono niezwyk\u0142y projekt do produkcji. Dzi\u015b jeden egzemplarz M11 mo\u017cna spotka\u0107 na okazjonalnych liniach w Lublinie. Moja praca jest rezultatem wieloletniej kwerendy dotycz\u0105cej lubelskiej komunikacji. Kolorystyka instalacji nawi\u0105zuje do schematu malowania Jelczy M11 w Lublinie we wczesnych latach dwutysi\u0119cznych<\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n\u2013 Igor Przybylski<\/p>\n<\/details>\n<\/div><\/div><\/div>
<\/div><\/div><\/div><\/div>Czas na bal<\/h2><\/div><\/div><\/span><\/div>Wojciech Gilewicz<\/strong><\/p>\nCzas na bal<\/strong><\/p>\n\nCzytaj wi\u0119cej<\/summary>\nProjekt \u201eCzas na bal\u201d Wojciecha Gilewicza wyrasta z wieloletniego zainteresowania artysty lokalnymi przyk\u0142adami metaloplastyki z okresu PRL, zachowanymi mi\u0119dzy innymi w przestrzeni rodzinnego Bi\u0142goraja. Od kilku lat Gilewicz dokumentuje ogrodzenia, kraty i detale architektoniczne wykonane niegdy\u015b przez lokalnych rzemie\u015blnik\u00f3w lub niewielkie zak\u0142ady metalowe. Interesuje go ich dzisiejszy materialny i kulturowy status, na kt\u00f3ry sk\u0142adaj\u0105 si\u0119: spos\u00f3b wykonania, \u015blady u\u017cytkowania oraz szczeg\u00f3lny rodzaj estetyki powstaj\u0105cej na styku modernistycznych aspiracji, technologicznych ogranicze\u0144 i indywidualnej pracy r\u0105k.<\/p>\n
Punktem wyj\u015bcia dla realizacji prezentowanej nad Bystrzyc\u0105 jest refleksja nad zanikaj\u0105cym krajobrazem tych form i przedmiot\u00f3w, kt\u00f3re przez lata pozostawa\u0142y w naszym otoczeniu niemal niewidoczne, a dzi\u015b zosta\u0142y wyparte przez nowe konstrukcje. Gilewicz przygl\u0105da si\u0119 metaloplastyce nie tylko jako zjawisku estetycznemu, lecz tak\u017ce jako no\u015bnikowi pami\u0119ci, lokalnej to\u017csamo\u015bci i do\u015bwiadczenia transformacji. Wa\u017cnym aspektem projektu staje si\u0119 proces odzyskiwania materia\u0142\u00f3w pochodz\u0105cych z demonta\u017cu, wymiany lub skup\u00f3w z\u0142omu oraz pr\u00f3ba ponownego odczytania ich znacze\u0144 poza pierwotn\u0105 funkcj\u0105 u\u017cytkow\u0105.<\/p>\n
Praca powsta\u0142a z my\u015bl\u0105 o miejscu prezentacji, czyli obrze\u017cach dzielnicy o robotniczym rodowodzie i z\u0142o\u017conej historii spo\u0142ecznej. Spotkanie sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej z przestrzeni\u0105 obci\u0105\u017con\u0105 pami\u0119ci\u0105 przemys\u0142owego miasta i lokalnych stereotyp\u00f3w tworzy napi\u0119cie, kt\u00f3re staje si\u0119 jednym z wymiar\u00f3w projektu. To w\u0142a\u015bnie w takim miejscu pytania o dziedzictwo PRL, klas\u0119 spo\u0142eczn\u0105 i estetyk\u0119 codzienno\u015bci wybrzmiewaj\u0105 szczeg\u00f3lnie mocno.<\/p>\n
Praca Wojciecha Gilewicza powsta\u0142a we wsp\u00f3\u0142pracy z Gmin\u0105 Miasto Bi\u0142goraj<\/strong><\/a>.<\/p>\n<\/a><\/span><\/div>\n<\/details>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>Dzikie mokrad\u0142a w naszych trzewiach<\/h2><\/div><\/div><\/span><\/div>Magdalena Franczak <\/strong><\/p>\nDzikie mokrad\u0142a w naszych trzewiach <\/strong><\/p>\n\nCzytaj wi\u0119cej<\/summary>\nPunktem wyj\u015bcia dla realizacji Magdaleny Franczak sta\u0142a si\u0119 obserwacja Bystrzycy jako uk\u0142adu relacji \u2013 rzeki funkcjonuj\u0105cej r\u00f3wnolegle wobec proces\u00f3w zachodz\u0105cych w ludzkim ciele i krajobrazie \u2013 oraz powracaj\u0105ca fraza: \u201ejestem tu tylko przez chwil\u0119\u201d. Praca odnosi si\u0119 do symbolicznego i fizycznego obiegu wody, a tak\u017ce paraleli mi\u0119dzy miejscem a cia\u0142em \u2013 miejscem rozumianym jako organizm i cia\u0142em traktowanym jako przestrze\u0144 zdarze\u0144. W obu przypadkach istotne pozostaj\u0105 pami\u0119\u0107, to\u017csamo\u015b\u0107 i cykliczno\u015b\u0107 proces\u00f3w. Wa\u017cnym kontekstem realizacji s\u0105 r\u00f3wnie\u017c istniej\u0105ce tu niegdy\u015b, dzi\u015b ju\u017c osuszone, tereny bagienne, maj\u0105ce wyj\u0105tkow\u0105 zdolno\u015b\u0107 magazynowania wilgoci i regulowania naturalnej retencji.<\/p>\n
Artystka wykorzysta\u0142a obecny na miejscu element infrastruktury hydrotechnicznej przeznaczonej do przep\u0142ywu wody, kt\u00f3rego forma przywodzi na my\u015bl zgeometryzowane cia\u0142o. Na jego powierzchni pojawia si\u0119 miedziany znak \u2013 organiczny rysunek reaguj\u0105cy na zmienne warunki atmosferyczne. W pe\u0142nym \u015bwietle staje si\u0119 wyra\u017any i intensywny, w pochmurne dni niemal zanika.<\/p>\n
Istotnym elementem pracy pozostaje sama mied\u017a, potraktowana jednocze\u015bnie jako materia\u0142 i no\u015bnik znacze\u0144 zwi\u0105zanych z ochron\u0105, energi\u0105 oraz relacj\u0105 z ziemi\u0105.<\/p>\n
Realizacja funkcjonuje jako wieloelementowa instalacja \u0142\u0105cz\u0105ca obiekt, d\u017awi\u0119k i dzia\u0142anie performatywne. Przestrzennej formie towarzyszy \u015bcie\u017cka d\u017awi\u0119kowa oparta na field recordingu oraz kr\u00f3tkiej formie tekstowej \u2013 mo\u017cna j\u0105 ods\u0142ucha\u0107 w aplikacji Echoes. W ramach otwarcia zaplanowano wsp\u00f3lne wrzucanie kul bokashi do rzeki \u2013 dzia\u0142anie odnosz\u0105ce si\u0119 do idei regeneracji i symbolicznego oczyszczania Bystrzycy.<\/p>\n
Tytu\u0142 pracy jest cytatem z ksi\u0105\u017cki Astridy Neimanis: \u201eCia\u0142a wodne. Posthumanistyczna fenomenologia feministyczna\u201d.<\/p>\n
<\/p>\n<\/details>\n<\/div><\/div><\/div>
<\/div><\/div><\/div>O tej porze dnia nawet cienie s\u0105 w kolorze (pawilon II)<\/h2><\/div><\/div><\/span><\/div>Alicja Bielawska <\/strong><\/p>\nO tej porze dnia nawet cienie s\u0105 w kolorze (pawilon II)<\/strong><\/p>\n\nCzytaj wi\u0119cej<\/summary>\nWykonana ze stali i kolorowej tkaniny instalacja Alicji Bielawskiej nawi\u0105zuje do architektury pawilon\u00f3w ogrodowych. Te niedu\u017ce budowle o lekkiej konstrukcji stawia si\u0119, by ludzie mogli odpoczywa\u0107 blisko natury. Zaprojektowany dla terenu nad Bystrzyc\u0105 pawilon Bielawskiej przyj\u0105\u0142 geometryczny kszta\u0142t, kt\u00f3ry widziany od g\u00f3ry przypomina\u0107 mo\u017ce bli\u017cej nieokre\u015blony gwiazdozbi\u00f3r.<\/p>\n
\nLekkie, p\u00f3\u0142transparentne tkaniny, zawieszone na stalowej konstrukcji, ruszaj\u0105 si\u0119 na wietrze, s\u0142o\u0144ce prze\u015bwieca przez nie, mieszaj\u0105c ich kolory. Mo\u017cna usi\u0105\u015b\u0107 lub po\u0142o\u017cy\u0107 si\u0119 na trawie i obserwowa\u0107 ich ruch. Ten pawilon kolorowych cieni przyci\u0105ga uwag\u0119, z tego miejsca mo\u017cemy inaczej spojrze\u0107 na otoczenie<\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n\u2013 m\u00f3wi o pracy autorka.<\/p>\n
Pod\u0105\u017caj\u0105c za jej opisem, rozumiemy, \u017ce pawilon jest ho\u0142dem dla chwili, wezwaniem do zatrzymania si\u0119, wyostrzenia zmys\u0142\u00f3w, poddania si\u0119 dzia\u0142aniu otaczaj\u0105cej przyrody. W przeciwie\u0144stwie do tradycyjnego pawilonu ogrodowego ten nad Bystrzyc\u0105 nie ma \u017cadnej funkcji; nie ochroni przed wiatrem, promieniami s\u0142onecznymi czy deszczem \u2013 pozostaje zupe\u0142nie bezu\u017cyteczny. Kolorowa instalacja jest za to czym\u015b innym \u2013 czyst\u0105 potencjalno\u015bci\u0105, w kt\u00f3rej drzemie idea harmonii cz\u0142owieka z natur\u0105, jest tak\u017ce punktem wyj\u015bcia dla nieskr\u0119powanej wyobra\u017ani.<\/p>\n
Praca Alicji Bielawskiej powsta\u0142a we wsp\u00f3\u0142pracy z Dekoma<\/strong><\/a>. Dzi\u0119kujemy firmie za konsekwentne wspieranie sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej i za umo\u017cliwienie ponownej realizacji pracy Alicji Bielawskiej.<\/p>\n
Viola Plaga-G\u0142owacka<\/strong><\/p>\n Niebo nad Lublinem<\/strong><\/p>\n <\/strong>\u201eNiebo nad Lublinem\u201d to efemeryczna instalacja rze\u017abiarska wpisana w krajobraz nadrzeczny miasta \u2013 pomi\u0119dzy spokojem natury a pami\u0119ci\u0105 miejskich \u015blad\u00f3w. Praca powsta\u0142a z fragment\u00f3w szk\u0142a odnalezionych w przestrzeni Lublina: w Ogrodzie Saskim i na trasie wzd\u0142u\u017c Bystrzycy. Materia\u0142y odrzucone, pozornie bezwarto\u015bciowe, zosta\u0142y przekszta\u0142cone w rze\u017ab\u0119, zmieni\u0142y swoj\u0105 form\u0119, zostaj\u0105c w tym samym miejscu.<\/p>\n Centralnym elementem instalacji jest transparentna forma chmury osadzona na metalowej konstrukcji. Jej struktura zbudowana jest z cylindrycznych fragment\u00f3w butelek i szklanych izolator\u00f3w. Prze\u015bwituj\u0105ca forma reaguje na zmienne warunki atmosferyczne \u2013 \u015bwiat\u0142o s\u0142oneczne, ruch powietrza i obecno\u015b\u0107 widza. Promienie rozszczepiaj\u0105 si\u0119 w zawieszonych elementach, tworz\u0105c na ziemi wielobarwne refleksy, kt\u00f3re nieustannie si\u0119 przemieszczaj\u0105. Wkomponowany motyw b\u0142yskawicy wprowadza napi\u0119cie jako symbol nag\u0142ej zmiany, energii i transformacji.<\/p>\n Instalacja nie ma jednej, sta\u0142ej formy wizualnej, jest procesem, zdarzeniem zale\u017cnym od czasu i okoliczno\u015bci. Ka\u017cde spojrzenie ods\u0142ania inny uk\u0142ad \u015bwiat\u0142a i cienia, czyni\u0105c do\u015bwiadczenie ogl\u0105dania pracy niepowtarzalnym.<\/p>\n \u201eNiebo\u201d unosi si\u0119 symbolicznie nad miastem \u2013 zbudowane z jego pozosta\u0142o\u015bci, fragment\u00f3w codzienno\u015bci, kt\u00f3re powracaj\u0105 w nowym, poetyckim wymiarze. W otoczeniu zieleni i rzeki, na tle panoramy Lublina przypominaj\u0105cej widok z poczt\u00f3wki, instalacja zaprasza do zatrzymania si\u0119. To moment wsp\u00f3lnego patrzenia w g\u00f3r\u0119 \u2013 na fragment nieba stworzony z odzyskanych element\u00f3w rzeczywisto\u015bci.<\/p>\n<\/details>\n<\/div><\/div><\/div> Basia Ba\u0144da i Tomasz Relewicz<\/strong><\/p>\n Waleriana<\/strong><\/p>\n Waleriana, inaczej koz\u0142ek lekarski (Valeriana officinalis<\/em>), to ro\u015blina wyst\u0119puj\u0105ca powszechnie w ca\u0142ej Eurazji na terenach wilgotnych \u2013 mokrych \u0142\u0105kach, torfowiskach, przy brzegach rzek i potok\u00f3w. Ro\u015blina ta, osi\u0105gaj\u0105ca od jednego do nawet dw\u00f3ch metr\u00f3w wysoko\u015bci, ma grub\u0105 \u0142odyg\u0119 oraz zebrane w baldachy drobne kwiaty w kolorze bia\u0142ym lub r\u00f3\u017cowym. Kwitnie od czerwca do sierpnia, wydzielaj\u0105c s\u0142odki, miodowy zapach, kt\u00f3ry dzia\u0142a euforycznie na koty: pobudza je, a nast\u0119pnie uspokaja.<\/p>\n Waleriana stosowana jest w zio\u0142olecznictwie od czas\u00f3w staro\u017cytnych, w Polsce za\u015b co najmniej od XV wieku, kiedy to uprawiano j\u0105 w \u015bredniowiecznych klasztorach. Wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie ro\u015blina ta jest szeroko znana ze swoich w\u0142a\u015bciwo\u015bci uspokajaj\u0105cych oraz wspomagaj\u0105cych zasypianie, a w j\u0119zyku potocznym jej nazwa to synonim \u015brodka uspokajaj\u0105cego. Ziele mo\u017ce wp\u0142ywa\u0107 na uk\u0142ad nerwowy, redukuj\u0105c stres, pomagaj\u0105c w stanach l\u0119kowych, zmniejszaj\u0105c napi\u0119cie, a tak\u017ce rozlu\u017aniaj\u0105c mi\u0119\u015bnie.<\/p>\n Abstrakcyjna na pierwszy rzut oka rze\u017aba, kt\u00f3ra \u201ewyros\u0142a\u201d nieoczekiwanie w niedalekiej odleg\u0142o\u015bci od rzeki Bystrzycy, inspirowana jest w\u0142a\u015bnie kwiatem waleriany. Instalacja ta zdaje si\u0119 doskonale odpowiada\u0107 na potrzeby dzisiejszych czas\u00f3w, kiedy to w codziennej gonitwie rozpaczliwie poszukujemy momentu zatrzymania, chwili spokoju, ukojenia zszarganych nerw\u00f3w, a nawet zapomnienia. \u201eWaleriana\u201d daje nam w\u0142a\u015bnie tak\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 \u2013 mo\u017cemy stan\u0105\u0107 pod jej a\u017curowym kwiatostanem i popatrze\u0107 w niebo albo kontemplowa\u0107 rze\u017ab\u0119 z pobliskiego wzniesienia, podziwiaj\u0105c w tle panoram\u0119 Starego Miasta.<\/p>\n<\/details>\n<\/div><\/div><\/div> Jakub Ci\u0119\u017cki<\/strong><\/p>\n Oda do samotno\u015bci<\/strong><\/p>\n Tytu\u0142 \u201eOda do samotno\u015bci\u201d jest nawi\u0105zaniem do utworu \u201eO Solitude\u201d autorstwa Henry\u2019ego Purcella, jednak sama instalacja w warstwie wizualnej pozostaje ca\u0142kowicie odleg\u0142a od estetyki baroku. To napi\u0119cie mi\u0119dzy odniesieniem a form\u0105 otwiera pole interpretacji: cho\u0107 formalnie dzie\u0142o nie przywo\u0142uje ornamentyki ani ekspresji epoki, podejmuje temat samotno\u015bci i wyobcowania, ukazuj\u0105c je jako stan \u015bwiadomie wybrany, a nawet po\u017c\u0105dany \u2013 jako przestrze\u0144 odseparowania, kt\u00f3ra nie musi oznacza\u0107 izolacji w sensie negatywnym.<\/p>\n Instalacja Jakuba Ci\u0119\u017ckiego sk\u0142ada si\u0119 z siedmiu trzymetrowych prz\u0119se\u0142 ogrodzenia budowlanego, do kt\u00f3rych przymocowano plandeki w kontrastowych kolorach. Wprowadzaj\u0105 one wyra\u017any rytm, podkre\u015blaj\u0105c modularno\u015b\u0107 ca\u0142ej konstrukcji. Uk\u0142ad ten buduje ponad dwudziestometrow\u0105 struktur\u0119 przypominaj\u0105c\u0105 parawan \u2013 obiekt zakorzeniony w codziennym do\u015bwiadczeniu wizualnym w kontek\u015bcie grodzenia prywatnej przestrzeni nad akwenami. R\u00f3wnie\u017c tutaj pojawia si\u0119 woda \u2013 rzeka, kt\u00f3ra nie tylko lokalizuje prac\u0119 w konkretnym pejza\u017cu, lecz tak\u017ce wprowadza element p\u0142ynno\u015bci i zmienno\u015bci, kontrastuj\u0105cy z surow\u0105, industrialn\u0105 konstrukcj\u0105 ogrodzenia.<\/p>\n Praca operuje napi\u0119ciem mi\u0119dzy tym, co prywatne i publiczne, otwarte i zamkni\u0119te. Parawan, kt\u00f3ry zazwyczaj s\u0142u\u017cy odgradzaniu si\u0119 od innych, tutaj zostaje przeskalowany i przekszta\u0142cony w form\u0119 niemal monumentaln\u0105 \u2013 i zamiast chroni\u0107 jednostk\u0119, staje si\u0119 widocznym gestem wydzielania przestrzeni, kt\u00f3ry sam przyci\u0105ga uwag\u0119. W tym sensie samotno\u015b\u0107 nie jest tu ukryciem, lecz form\u0105 obecno\u015bci i \u015bwiadomego dystansu.<\/p>\n Je\u015bli jednak odrzucimy oczywiste skojarzenie z parawanem, instalacj\u0119 mo\u017cna odczytywa\u0107 jako wielkoformatowy, panoramiczny obraz rozci\u0105gni\u0119ty w przestrzeni. P\u0142askie plamy barwne plandek, ich wzajemne relacje kolorystyczne oraz siatka ogrodzenia jako strukturalny rysunek, odsy\u0142aj\u0105 bezpo\u015brednio do malarskiego j\u0119zyka artysty. Jakub Ci\u0119\u017cki w swojej tw\u00f3rczo\u015bci konsekwentnie operuje redukcj\u0105 formy, syntetycznym kolorem i wyra\u017an\u0105 konstrukcj\u0105 kompozycji \u2013 podobne strategie odnajdujemy w tej instalacji, gdzie przestrze\u0144 zostaje potraktowana jak p\u0142aszczyzna obrazu, a materia\u0142 \u2013 jak no\u015bnik koloru i napi\u0119\u0107 wizualnych.<\/p>\n<\/details>\n<\/div><\/div><\/div> Estera Mr\u00f3wka <\/strong><\/p>\n Dzi\u015b mam czas na w\u0105chanie kwiat\u00f3w<\/strong><\/p>\n Estera Mr\u00f3wka zajmuje si\u0119 rysunkiem, muralem i dzia\u0142aniami realizowanymi w przestrzeni publicznej. Artystka pos\u0142uguje si\u0119 uproszczon\u0105 form\u0105 i wyrazist\u0105 lini\u0105, tworz\u0105c realizacje mocno zwi\u0105zane z charakterem miejsca i do\u015bwiadczeniem codzienno\u015bci.<\/p>\n Punktem wyj\u015bcia dla projektu przygotowanego nad Bystrzyc\u0105 jest potrzeba zatrzymania si\u0119 i sprzeciwu wobec rzeczywisto\u015bci opartej na ci\u0105g\u0142ym po\u015bpiechu, wydajno\u015bci i nadmiarze bod\u017ac\u00f3w. Mr\u00f3wk\u0119 interesuj\u0105 sytuacje pozornie pozbawione wi\u0119kszego znaczenia \u2013 odpoczynek, bezczynno\u015b\u0107, chwilowe wycofanie, bycie poza rytmem narzucanym przez produktywno\u015b\u0107. W jej realizacji wa\u017cne staje si\u0119 cia\u0142o w relacji z otoczeniem: jego ci\u0119\u017car, oddech, osadzenie w przestrzeni i moment rozlu\u017anienia. Istotnym kontekstem pracy jest r\u00f3wnie\u017c sam krajobraz nadrzeczny, kt\u00f3rego spok\u00f3j i otwarto\u015b\u0107 uruchamiaj\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 mniej zadaniowej, a bardziej uwa\u017cnej i zmys\u0142owej obecno\u015bci.<\/p>\n W ramach festiwalu artystka prezentuje dwie powi\u0105zane ze sob\u0105 realizacje \u2013 metalowy obiekt oraz czarno-bia\u0142y mural. Obie prace s\u0105 wyrazist\u0105 ingerencj\u0105 w krajobraz nadrzeczny, wykorzystuj\u0105c\u0105 prostot\u0119 formy i charakterystyczny skr\u00f3t wizualny. Ich obecno\u015b\u0107 buduje atmosfer\u0119 swobody i chwilowego zawieszenia codziennej rutyny, wprowadzaj\u0105c do przestrzeni element lekko\u015bci i humoru.<\/p>\n<\/details>\n<\/div><\/div><\/div> Igor Przybylski <\/strong><\/p>\n Jelcz M11<\/strong><\/p>\n Tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Igora Przybylskiego koncentruje si\u0119 wok\u00f3\u0142 system\u00f3w transportu oraz ich obecno\u015bci w krajobrazie wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci. Artysta przygl\u0105da si\u0119 pojazdom, liniom kolejowym, stacjom, biletom, drogom, oznakowaniu oraz infrastrukturze, odnajduj\u0105c w nich nie tylko funkcjonalne rozwi\u0105zania, lecz tak\u017ce charakterystyczn\u0105 estetyk\u0119 nowoczesno\u015bci. Powracaj\u0105ce w jego pracach motywy samochodowych karoserii, autobus\u00f3w, wagon\u00f3w, torowisk czy nazw miejscowo\u015bci s\u0105 wyrazem wieloletniej fascynacji tym obszarem rzeczywisto\u015bci. Uk\u0142adaj\u0105 si\u0119 one w opowie\u015b\u0107 o formie, miejscu i czasie oraz o przep\u0142ywie ludzi, rzeczy i informacji w \u015bwiecie kszta\u0142towanym przez potrzeb\u0119 ruchu.<\/p>\n Punktem wyj\u015bcia dla realizacji nad Bystrzyc\u0105 sta\u0142 si\u0119 charakterystyczny autobus marki Jelcz przez lata obecny na ulicach Lublina i zapisany w pami\u0119ci wielu mieszka\u0144c\u00f3w miasta. Artysta nie tyle rekonstruuje konkretny pojazd, ile tworzy obiekt w formie przestrzennego szkicu zbudowanego z geometrycznych modu\u0142\u00f3w w charakterystycznych kolorach, nawi\u0105zuj\u0105cych zar\u00f3wno do estetyki epoki, w kt\u00f3rej powstawa\u0142y te autobusy, jak i do uporz\u0105dkowanego j\u0119zyka projektowania.<\/p>\n Rozpi\u0119ta na tle nadrzecznej zieleni instalacja funkcjonuje jak powidok dawnego \u015brodka transportu \u2013 to forma rozpoznawalna, a zarazem niepe\u0142na, wymagaj\u0105ca od widza aktywnego sk\u0142adania obrazu z poszczeg\u00f3lnych element\u00f3w. Podobnie jak w wielu innych swoich pracach Przybylski bierze rozpoznawalny motyw, kt\u00f3ry poddaje syntezie i przekszta\u0142ca w autonomiczny uk\u0142ad form, kolor\u00f3w i rytm\u00f3w balansuj\u0105cych pomi\u0119dzy dokumentacj\u0105 a abstrakcj\u0105. W ten spos\u00f3b nadbystrzycki \u201eJelcz M11\u201d bardziej ni\u017c przedstawieniem autobusu jest jego znakiem \u2013 form\u0105 przywo\u0142uj\u0105c\u0105 pami\u0119\u0107 miejskiej infrastruktury oraz do\u015bwiadczenia przemieszczania si\u0119 wpisanego w histori\u0119 miasta. <\/p>\n Lublin przez wiele lat wyr\u00f3\u017cnia\u0142 si\u0119 na tle innych miast wykorzystaniem w komunikacji miejskiej du\u017cej liczby Jelczy M11 \u2013 by\u0142o ich tu 117 sztuk. Autobusy te, produkowane w latach 1985\u20131990, by\u0142y wyj\u0105tkowe: do podwozia z silnikiem w\u0119gierskiego Ikarusa dopasowano skr\u00f3cone nadwozie Jelcza PR110 (na licencji francuskiego Berlieta). Te pojazdy s\u0142u\u017cy\u0142y w Lublinie od 1985 roku przez 33 lata. Nietypowy sk\u0142adak sta\u0142 si\u0119 symbolem kryzysu finansowego lat 80., bo z tego w\u0142a\u015bnie powodu wdro\u017cono niezwyk\u0142y projekt do produkcji. Dzi\u015b jeden egzemplarz M11 mo\u017cna spotka\u0107 na okazjonalnych liniach w Lublinie. Moja praca jest rezultatem wieloletniej kwerendy dotycz\u0105cej lubelskiej komunikacji. Kolorystyka instalacji nawi\u0105zuje do schematu malowania Jelczy M11 w Lublinie we wczesnych latach dwutysi\u0119cznych<\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n \u2013 Igor Przybylski<\/p>\n<\/details>\n<\/div><\/div><\/div> Wojciech Gilewicz<\/strong><\/p>\n Czas na bal<\/strong><\/p>\n Projekt \u201eCzas na bal\u201d Wojciecha Gilewicza wyrasta z wieloletniego zainteresowania artysty lokalnymi przyk\u0142adami metaloplastyki z okresu PRL, zachowanymi mi\u0119dzy innymi w przestrzeni rodzinnego Bi\u0142goraja. Od kilku lat Gilewicz dokumentuje ogrodzenia, kraty i detale architektoniczne wykonane niegdy\u015b przez lokalnych rzemie\u015blnik\u00f3w lub niewielkie zak\u0142ady metalowe. Interesuje go ich dzisiejszy materialny i kulturowy status, na kt\u00f3ry sk\u0142adaj\u0105 si\u0119: spos\u00f3b wykonania, \u015blady u\u017cytkowania oraz szczeg\u00f3lny rodzaj estetyki powstaj\u0105cej na styku modernistycznych aspiracji, technologicznych ogranicze\u0144 i indywidualnej pracy r\u0105k.<\/p>\n Punktem wyj\u015bcia dla realizacji prezentowanej nad Bystrzyc\u0105 jest refleksja nad zanikaj\u0105cym krajobrazem tych form i przedmiot\u00f3w, kt\u00f3re przez lata pozostawa\u0142y w naszym otoczeniu niemal niewidoczne, a dzi\u015b zosta\u0142y wyparte przez nowe konstrukcje. Gilewicz przygl\u0105da si\u0119 metaloplastyce nie tylko jako zjawisku estetycznemu, lecz tak\u017ce jako no\u015bnikowi pami\u0119ci, lokalnej to\u017csamo\u015bci i do\u015bwiadczenia transformacji. Wa\u017cnym aspektem projektu staje si\u0119 proces odzyskiwania materia\u0142\u00f3w pochodz\u0105cych z demonta\u017cu, wymiany lub skup\u00f3w z\u0142omu oraz pr\u00f3ba ponownego odczytania ich znacze\u0144 poza pierwotn\u0105 funkcj\u0105 u\u017cytkow\u0105.<\/p>\n Praca powsta\u0142a z my\u015bl\u0105 o miejscu prezentacji, czyli obrze\u017cach dzielnicy o robotniczym rodowodzie i z\u0142o\u017conej historii spo\u0142ecznej. Spotkanie sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej z przestrzeni\u0105 obci\u0105\u017con\u0105 pami\u0119ci\u0105 przemys\u0142owego miasta i lokalnych stereotyp\u00f3w tworzy napi\u0119cie, kt\u00f3re staje si\u0119 jednym z wymiar\u00f3w projektu. To w\u0142a\u015bnie w takim miejscu pytania o dziedzictwo PRL, klas\u0119 spo\u0142eczn\u0105 i estetyk\u0119 codzienno\u015bci wybrzmiewaj\u0105 szczeg\u00f3lnie mocno.<\/p>\n Praca Wojciecha Gilewicza powsta\u0142a we wsp\u00f3\u0142pracy z Gmin\u0105 Miasto Bi\u0142goraj<\/strong><\/a>.<\/p>\n Magdalena Franczak <\/strong><\/p>\n Dzikie mokrad\u0142a w naszych trzewiach <\/strong><\/p>\n Punktem wyj\u015bcia dla realizacji Magdaleny Franczak sta\u0142a si\u0119 obserwacja Bystrzycy jako uk\u0142adu relacji \u2013 rzeki funkcjonuj\u0105cej r\u00f3wnolegle wobec proces\u00f3w zachodz\u0105cych w ludzkim ciele i krajobrazie \u2013 oraz powracaj\u0105ca fraza: \u201ejestem tu tylko przez chwil\u0119\u201d. Praca odnosi si\u0119 do symbolicznego i fizycznego obiegu wody, a tak\u017ce paraleli mi\u0119dzy miejscem a cia\u0142em \u2013 miejscem rozumianym jako organizm i cia\u0142em traktowanym jako przestrze\u0144 zdarze\u0144. W obu przypadkach istotne pozostaj\u0105 pami\u0119\u0107, to\u017csamo\u015b\u0107 i cykliczno\u015b\u0107 proces\u00f3w. Wa\u017cnym kontekstem realizacji s\u0105 r\u00f3wnie\u017c istniej\u0105ce tu niegdy\u015b, dzi\u015b ju\u017c osuszone, tereny bagienne, maj\u0105ce wyj\u0105tkow\u0105 zdolno\u015b\u0107 magazynowania wilgoci i regulowania naturalnej retencji.<\/p>\n Artystka wykorzysta\u0142a obecny na miejscu element infrastruktury hydrotechnicznej przeznaczonej do przep\u0142ywu wody, kt\u00f3rego forma przywodzi na my\u015bl zgeometryzowane cia\u0142o. Na jego powierzchni pojawia si\u0119 miedziany znak \u2013 organiczny rysunek reaguj\u0105cy na zmienne warunki atmosferyczne. W pe\u0142nym \u015bwietle staje si\u0119 wyra\u017any i intensywny, w pochmurne dni niemal zanika.<\/p>\n Istotnym elementem pracy pozostaje sama mied\u017a, potraktowana jednocze\u015bnie jako materia\u0142 i no\u015bnik znacze\u0144 zwi\u0105zanych z ochron\u0105, energi\u0105 oraz relacj\u0105 z ziemi\u0105.<\/p>\n Realizacja funkcjonuje jako wieloelementowa instalacja \u0142\u0105cz\u0105ca obiekt, d\u017awi\u0119k i dzia\u0142anie performatywne. Przestrzennej formie towarzyszy \u015bcie\u017cka d\u017awi\u0119kowa oparta na field recordingu oraz kr\u00f3tkiej formie tekstowej \u2013 mo\u017cna j\u0105 ods\u0142ucha\u0107 w aplikacji Echoes. W ramach otwarcia zaplanowano wsp\u00f3lne wrzucanie kul bokashi do rzeki \u2013 dzia\u0142anie odnosz\u0105ce si\u0119 do idei regeneracji i symbolicznego oczyszczania Bystrzycy.<\/p>\n Tytu\u0142 pracy jest cytatem z ksi\u0105\u017cki Astridy Neimanis: \u201eCia\u0142a wodne. Posthumanistyczna fenomenologia feministyczna\u201d.<\/p>\n Alicja Bielawska <\/strong><\/p>\n O tej porze dnia nawet cienie s\u0105 w kolorze (pawilon II)<\/strong><\/p>\n Wykonana ze stali i kolorowej tkaniny instalacja Alicji Bielawskiej nawi\u0105zuje do architektury pawilon\u00f3w ogrodowych. Te niedu\u017ce budowle o lekkiej konstrukcji stawia si\u0119, by ludzie mogli odpoczywa\u0107 blisko natury. Zaprojektowany dla terenu nad Bystrzyc\u0105 pawilon Bielawskiej przyj\u0105\u0142 geometryczny kszta\u0142t, kt\u00f3ry widziany od g\u00f3ry przypomina\u0107 mo\u017ce bli\u017cej nieokre\u015blony gwiazdozbi\u00f3r.<\/p>\n Lekkie, p\u00f3\u0142transparentne tkaniny, zawieszone na stalowej konstrukcji, ruszaj\u0105 si\u0119 na wietrze, s\u0142o\u0144ce prze\u015bwieca przez nie, mieszaj\u0105c ich kolory. Mo\u017cna usi\u0105\u015b\u0107 lub po\u0142o\u017cy\u0107 si\u0119 na trawie i obserwowa\u0107 ich ruch. Ten pawilon kolorowych cieni przyci\u0105ga uwag\u0119, z tego miejsca mo\u017cemy inaczej spojrze\u0107 na otoczenie<\/em><\/p>\n<\/blockquote>\n \u2013 m\u00f3wi o pracy autorka.<\/p>\n Pod\u0105\u017caj\u0105c za jej opisem, rozumiemy, \u017ce pawilon jest ho\u0142dem dla chwili, wezwaniem do zatrzymania si\u0119, wyostrzenia zmys\u0142\u00f3w, poddania si\u0119 dzia\u0142aniu otaczaj\u0105cej przyrody. W przeciwie\u0144stwie do tradycyjnego pawilonu ogrodowego ten nad Bystrzyc\u0105 nie ma \u017cadnej funkcji; nie ochroni przed wiatrem, promieniami s\u0142onecznymi czy deszczem \u2013 pozostaje zupe\u0142nie bezu\u017cyteczny. Kolorowa instalacja jest za to czym\u015b innym \u2013 czyst\u0105 potencjalno\u015bci\u0105, w kt\u00f3rej drzemie idea harmonii cz\u0142owieka z natur\u0105, jest tak\u017ce punktem wyj\u015bcia dla nieskr\u0119powanej wyobra\u017ani.<\/p>\n Praca Alicji Bielawskiej powsta\u0142a we wsp\u00f3\u0142pracy z Dekoma<\/strong><\/a>. Dzi\u0119kujemy firmie za konsekwentne wspieranie sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej i za umo\u017cliwienie ponownej realizacji pracy Alicji Bielawskiej.<\/p>\nCzytaj wi\u0119cej<\/summary>\n
Waleriana<\/h2><\/div><\/div><\/span><\/div>
Czytaj wi\u0119cej<\/summary>\n
Oda do samotno\u015bci<\/h2><\/div><\/div><\/span><\/div>
Czytaj wi\u0119cej<\/summary>\n
Dzi\u015b mam czas na w\u0105chanie kwiat\u00f3w<\/h2><\/div><\/div><\/span><\/div>
Czytaj wi\u0119cej<\/summary>\n
Jelcz M11<\/h2><\/div><\/div><\/span><\/div>
Czytaj wi\u0119cej<\/summary>\n
\n
Czas na bal<\/h2><\/div><\/div><\/span><\/div>
Czytaj wi\u0119cej<\/summary>\n
<\/a><\/span><\/div>\n<\/details>\n<\/div><\/div><\/div>Dzikie mokrad\u0142a w naszych trzewiach<\/h2><\/div><\/div><\/span><\/div>
Czytaj wi\u0119cej<\/summary>\n
![](\"https:\/\/warsztatykultury.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/08\/magdalena-franczak-qr.jpg\")
O tej porze dnia nawet cienie s\u0105 w kolorze (pawilon II)<\/h2><\/div><\/div><\/span><\/div>
Czytaj wi\u0119cej<\/summary>\n
\n
![\"Logo](\"https:\/\/warsztatykultury.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/dekoma.png\")
<\/a><\/span><\/div>\n<\/details>\n<\/div><\/div><\/div>![](\"https:\/\/warsztatykultury.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/festiwal-sztuki-nad-rzeka-2026.jpg\")
<\/a>![\"Zdj\u0119cie](\"https:\/\/warsztatykultury.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/05\/festiwal_sztuki_nad_rzek_c4_85_prawie_hd_poprawione-474x324.jpg\")
<\/a> <\/div>\r\n