Po lewej stronie jest portret kobiety, która siedzi po turecku. Po prawej napis: Marta Krześlak, Festiwal Sztuki Nad Rzeką.

Fot. Marcin Butryn

Marta Krześlak, Stacja pogodowa

Posłuchaj:

Idąc ścieżką wzdłuż rzeki Bystrzycy, mijamy znajdujący się na rozległym trawniku zbiór metalowych masztów umieszczonych na podeście z palet. Maszty są zwieńczone kolorowymi kinetycznymi obiektami o różnych kształtach i przeznaczeniu. Przedmioty poruszają się na wietrze, odbijają refleksy słońca, wydają dźwięki, reagują zarówno na zjawiska atmosferyczne, jak i na obecność oraz działania osób przechodzących.

Stacja pogodowa to miejsce zwyczajowo służące do pomiaru temperatury, ciśnienia atmosferycznego, wilgotności powietrza, siły wiatru. Artystka dokonała transformacji popularnego urządzenia w poetycką konstelację obiektów-instrukcji, które pomogą nam zaobserwować i odczytać zjawiska wokoło. Jak zobaczyć tęczę? Jak zostać kamieniem? W czym wiejący wiatr przypomina płynącą wodę?

Po zmroku zalana ciemnością stacja za sprawą świecących na masztach punkcików staje się gwiazdozbiorem, który można obserwować, kładąc się na podeście. Do Stacji pogodowej można wejść, zatrzymać się na chwilę i „sprawdzić” stan pogody – zarówno tej na zewnątrz, jak i tej panującej w nas samych. Eksperymentując z różnymi materiałami, artystka stworzyła sytuację, w której kluczem do zrozumienia i odczucia pracy jest jej bezpośrednie, zmysłowe doświadczenie, poddanie się wyobrażeniu, poszukiwanie podobieństw zjawisk, bycie tu i teraz.

Марта Кшеслак – Метеостанція

Йдучи стежкою вздовж річки Бистриці, ми проходимо повз збірник металевих мачт, розміщених на платформі з піддонів на великій галявині. Мачти увінчані кольоровими кінетичними об’єктами різної форми та призначення. Об’єкти рухаються за вітром, відбивають промені сонця, видають звуки, реагують як на атмосферні явища, так і на присутність та дії перехожих.

Метеостанція – це місце, яке зазвичай використовується для вимірювання температури, атмосферного тиску, вологості та сили вітру. Мисткиня перетворила популярний пристрій на поетичне сузір’я об’єктів-інструкцій, які допомагають нам спостерігати та читати явища навколо нас. Як побачити веселку? Як стати каменем? Чим вітер, що віє, схожий на воду, що тече?

З настанням темряви станція, яку заливає темрява завдяки світловим точкам на щоглах, перетворюється на сузір’я, за яким можна спостерігати, лежачи на платформі. Ви можете зайти на Метеостанцію, зупинитися на мить і «перевірити» стан погоди – як погоди зовні, так і погоди всередині вас. Експериментуючи з різними матеріалами, художниця створила ситуацію, в якій ключ до розуміння і відчуття роботи – пережити її безпосередньо, через органи чуття, віддатися уяві, шукати схожість явищ, бути тут і зараз.

Marta Krześlak, “Weather Station”

 Strolling along the pathway by the banks of the Bystrzyca river, we encounter an array of metal masts situated on a pallet platform amidst the expansive lawn. Adorning these masts are colourful kinetic objects of diverse shapes and functions. These objects sway with the wind, catching the sun’s reflections, emitting sounds, and responding to both atmospheric occurrences and the presence and movements of passers-by.

 Traditionally, a weather station is a site utilised for gauging temperature, atmospheric pressure, humidity, and wind intensity. The artist has reimagined this commonplace apparatus into a poetic assemblage of objects-instructions that aid us in observing and interpreting the phenomena surrounding us. How does one spot a rainbow? How does one emulate a stone? In what way does the gusting wind resemble flowing water?

 As night falls, the station, enveloped in darkness but for the luminous dots adorning the masts, transforms into a constellation observable while reclining on the platform. Visitors can step into the “Weather Station”, pause for a moment, and “assess” the weather – both external and internal. Through experimentation with various materials, the artist has crafted an environment where the key to comprehending and experiencing the work lies in direct engagement with the senses, surrendering to the imagination, seeking parallels between phenomena, and embracing the present moment.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego

Logotyp

 

 

Biały okrąg na czarnym tle, stworzony z trzech okręgów różnej wielkości w równych odstępach od siebie, ma wyciętą z tego okręgu i wsuniętą do środka, ćwiartkę.

Posłuchaj w aplikacji Echoes