TUGŁOS | Głosy przodków. Źródło | Koncert

„Głosy Przodków” to muzyczna wyprawa w przestrzeń pamięci, w której stare pieśni odsłaniają ukryte połączenia między życiem, śmiercią i tym, co pomiędzy. Koncert duetu TUGŁOS będzie opowieścią o przemijaniu, trwaniu i źródłach, z których wyrastamy.

Opis wydarzenia

Listopad i następujący po nim czas Adwentu – grudniowego oczekiwania na Boże Narodzenie to czas sięgania do przeszłości i pielęgnowania pamięci o bliskich zmarłych i dalekich, nieznanych przodkach. Przywołujemy opowieści o zamierzchłych czasach i świeże, jeszcze pulsujące życiem historie utraty i żałoby. Czekamy na coś, co pozwoli nam oderwać się od żmudnego trwania. Chcemy poświętować i na moment „zawiesić się” w czasie, który przestał płynąć. 

W dawnych kulturach te coraz krótsze dni, przesycone uciekającym, ciemniejącym światłem postrzegano jako okazję do zwrócenia się ku sobie, do odkrywania tematów i zjawisk, które podlegają refleksji w sposób nieuchwytny, nie dający się precyzyjnie nazwać, chociaż tworzą naszą doczesność. Jesteśmy częścią „kosmicznego” porządku, uporządkowanego planu. A może – podobnie jak nasza pamięć – wcale nie jest on linearny i chronologiczny?

Przodkowie – to duży i dość chaotyczny zbiór. W osobistych i artystycznych narracjach słowo to brzmi gładko i dostojnie. Kiedy chcemy go dotknąć, zgłębić i poznać bliżej, okazuje się, że nie do końca wiadomo, czy tworzą oni drzewo, jak w genealogii, czy raczej strukturę poziomą, coś w rodzaju grzybni. Czy przodkami stajemy się dopiero po śmierci, czy już w momencie przyjścia na świat? Jesteśmy wszyscy z sobą połączeni, czy jednak całkowicie osobni? Co i kto jest źródłem, a co owocem?

Podobnie funkcjonuje kategoria przestrzeni. Czym są wypełniające ją głosy, dźwięki, powidoki, istniejące tylko przez chwilę? Czy i gdzie zostają, osadzają się? Co „jest” w powietrzu?

Koncert jest środkową częścią tryptyku pod tytułem „Głosy Przodków”. W 2024 roku nosił on podtytuł „Paraobrzęd”, niniejszej edycji towarzyszy hasło „Źródło”.

Będzie to opowieść o życiu/życiach: „tym” i „tamtym” oraz o przejściach pomiędzy nimi, o ich kierunkach, znaczeniach, symbolach. Stare wiejskie pieśni, które tworzą „grzybnię” koncertu są komentarzem, wskazówką, podpowiedzią. Spajają całość, jako uniwersalną opowieść o utracie, przemianie, miłości, narodzinach, przemijaniu, czekaniu – w tej, a może w całkiem innej kolejności. Każdy/każda z nas – artystów i uczestników wydarzenia – jest najprawdopodobniej w zupełnie innym miejscu tej egzystencjalnej pętli.

Po koncercie zapraszamy do rozmowy. O muzyce i jej tworzeniu, przenikaniu się światów, o przodkach i pamięci, przemijaniu i trwaniu.

TUGŁOS

Ewa Grochowska – śpiew, skrzypce

Piotr Wróbel – tuba, puzon, saxhorn barytonowy, looper

Projekt dofinansowano z funduszu