Wszystko płynie czyli o motywie wody w malarstwie | Miastoczułość
Opis wydarzenia:
Zapraszamy na wykład-podróż przez wieki, podczas którego uczestnicy i uczestniczki zobaczą ikoniczne obrazy ukazujące wodę w różnych aspektach – religijnym i ziemskim, jako symbol zmienności i źródło życia. Pojawią się też dzieła mniej znane, ale w interesujący sposób interpretujące „wodny” temat.
Woda to wiele kontrastujących ze sobą znaczeń i symboli, więc motywy z nią związane od wieków towarzyszą sztuce. Koncepcja przedstawiania tego motywu zmieniała się jednak na przestrzeni wieków. Dla jednych stanowiła apoteozę spokoju, dla innych była chaosem i złowrogim żywiołem, pełniła też rolę symboliczną, religijną i mityczną.
Woda dla starożytnych była pierwotnym żywiołem, życiodajnym zasobem i fundamentem rolnictwa. Od zawsze jest nieodłączną częścią ludzkiej codzienności, podobnie jak powietrze; daje życie, pożywienie, spokój, ale również niszczy i przynosi śmierć. Stary Testament obfituje w destrukcyjne ukazanie tego żywiołu, m.in. w motywie potopu. Woda w sztuce sakralnej jest również nierozerwalnie związana z chrztem Chrystusa. Woda, która nieustannie płynie, często symbolizowała w malarstwie przemijanie i kruchość życia.
W okresie odrodzenia starano się oddać piękno natury, a woda sprzyjała tworzeniu sielankowego, spokojnego nastroju. Malarstwo renesansowe i barokowe obfitowało w przedstawienia Posejdona, nimf wodnych i trytonów, które uosabiały siłę rzek i mórz. W XVII-wiecznym malarstwie holenderskim realistycznie przedstawiano kanały, rzeki i morza jako drogi handlowe oraz walkę z żywiołem powodzi. Holenderska marynistyka XVII wieku celebrowała potęgę morską, handel i eksplorację, artyści z niezwykłą precyzją odtwarzali takielunek, typy statków (od rybackich kutrów po wielkie jednostki wojenne) oraz realistycznie przedstawiali morza i oceany.
Romantycy, burząc klasyczne koncepcje, chętnie przedstawiali niszczycielskie oblicze wodnego żywiołu, z którym człowiek nie może się równać. Zmiany wprowadzone przez impresjonistów dotyczyły głównie odrzucenia narracji i symboliki na rzecz ukazania relacji świetlno-barwnych na ruchliwej tafli wody.
Woda we współczesnej sztuce nie jest już raczej klasycznym motywem malarskim, staje się coraz częściej tematem ekologicznym w dobie zagrożeń związanych z kryzysem klimatycznym oraz narzędziem do badania relacji między naturą a człowiekiem.
Podczas wykładu uczestnicy i uczestniczki zobaczą więc wizje rzek, mórz i oceanów, mityczne bóstwa wodne i świętych oraz sceny rodzajowe, rybaków i portowe życie. Pojawią się sztormy i spienione morskie fale, ale również owoce morza na talerzach, ulewy, mżawki i kałuże oraz pogodny dzień na plaży.
Prowadzenie: Kamila Śpiewla-Kasperek
Dlaczego warto przyjść na wykład:
– zobaczysz, jak zmieniało się przedstawianie wody w sztuce na przestrzeni wieków
– poznasz symboliczne i kulturowe znaczenia wody – od starożytności po współczesność
– odkryjesz zarówno ikoniczne dzieła, jak i mniej znane, zaskakujące interpretacje
– spojrzysz na znane motywy z nowej perspektywy – od mitologii po współczesne problemy ekologiczne
– Kamila Śpiewla-Kasperek w przystępny i angażujący sposób wprowadzi słuchaczy i słuchaczki w temat, co pozwoli lepiej zrozumieć kontekst powstawania wybranych obrazów
Informacje praktyczne
Kiedy: 14 maja 2026 r., godz. 17.00–18.00
Gdzie: Warsztaty Kultury w Lublinie, ul. Grodzka 5a, sala widowiskowa – II piętro
Dla kogo: osoby dorosłe
Wstęp wolny
Dostępność
wydarzenie w miejscu niedostępnym architetonicznie
pokój wyciszeń, słuchawki wyciszające.
Zapytaj o udogodnienia: wypełnij formularz
Poczytaj o dostępności Warsztatów Kultury i skontaktuj się z nami: informacje o dostępności
Sprawdź jak dojść i bariery architektoniczne